Dużo obrazków
Ponieważ nie każdy musi mieć w pamięci cały kontekst historii, którą
opowiada i komentuje ten blog, oto mała ściąga. Obejmuje ona nieco
szerszy zakres czasowy, ponieważ istotne są nie tylko fakty związane
bezpośrednio z naszym bohaterem, ale także czasy, w których żył.
Wcześniejsze okresy są potraktowane skrótowo - nie będziemy się tu
przecież rozwodzić szczegółowo nad chronologią np. rewolucji...
1789-1799 Wielka Rewolucja Francuska
W tym okresie sławę i pozycję w państwie zdobywał młody korsykański oficer, Napoleon Bonaparte
1793 - oblężenie Tulonu
1795 - stłumienie rewolty rojalistycznej w Paryżu
1796-97 - I kampania włoska
1798-99 - kampania egipska
III koalicja antyfrancuska 1805 (Ulm, Austerlitz; pokój w Preszburgu)
IV koalicja 1806-07 (Jena, kampania pruska, kampania polska; pokój w Tylży; powstanie Księstwa Warszawskiego)
1789-1799 Wielka Rewolucja Francuska
W tym okresie sławę i pozycję w państwie zdobywał młody korsykański oficer, Napoleon Bonaparte
1793 - oblężenie Tulonu
1795 - stłumienie rewolty rojalistycznej w Paryżu
1796-97 - I kampania włoska
1798-99 - kampania egipska
Napoleon
urodził się 15 sierpnia 1769 w Ajaccio jako drugi syn adwokata Carla
Buonaparte i Letizii Ramolino; w latach 1768-1784 przyszła na świat
siódemka jego rodzeństwa (Joseph - przyszły król Neapolu, a następnie
Hiszpanii; Lucjan, książę Canino; Eliza - wielka księżna Toskanii; Louis
- król Holandii; Paulina - księżna Borghese; Karolina - królowa
Neapolu; Jerome - król Westfalii)
Kształcił się m.in. w szkołach wojskowych w Brienne i w Paryżu
18
brumaire'a roku VIII Republiki (czyli 9 listopada 1799) generał
Bonaparte z wsparciem wojska i części polityków przeprowadził zamach
stanu, wprowadzając ustrój konsularny i kończąc okres porewolucyjnego
chaosu
1800 - II kampania włoska, przejście przez przełęcz Wielkiego Św. Bernarda, bitwa pod Marengo
1801 - pokój z Austrią w Luneville, 1802 - z Anglią w Amiens
W
roku 1804 w obliczu zerwania przez Anglię traktatu pokojowego i
rosnącego zagrożenia ze strony Austrii, Napoleon koronował się na
cesarza Francuzów
Od
roku 1803 trwa okres tzw. "wojen napoleońskich", choć były to głównie
wojny kolejnych koalicji z napoleońską Francją i jej satelitami (m.in.
Królestwo Italii, Związek Reński państw niemieckich, Księstwo
Warszawskie)
III koalicja antyfrancuska 1805 (Ulm, Austerlitz; pokój w Preszburgu)
IV koalicja 1806-07 (Jena, kampania pruska, kampania polska; pokój w Tylży; powstanie Księstwa Warszawskiego)
V koalicja 1809 (Wagram; pokój w Schoenbrunnie)
VI
koalicja 1812-14 (wojna w Hiszpanii, kampania rosyjska, kampania
niemiecka, kampania francuska; traktat paryski; pierwsza abdykacja)
VII koalicja 1815 (Waterloo; druga abdykacja)
W
1809 roku Napoleon rozwiódł się z Józefiną de Beauharnais, która nie
dała mu następcy. Jego drugą żoną została arcyksiężniczka Maria Luiza,
najstarsza córka cesarza Austrii Franciszka I. Małżeństwo to miało być
gwarancją sojuszu francusko-austriackiego.
20 marca 1811 w pałacu Tuileries w Paryżu urodził się syn, który jest bohaterem tego projektu i blogu.
W
roku 1814, w obliczu upadku cesarstwa francuskiego, Maria Luiza z
synem wyjechała do Wiednia - żadne z nich nigdy nie wróciło do Paryża.
W
1815 r. po klęsce pod Waterloo i drugiej abdykacji Napoleon został
wywieziony przez Anglików na położoną na południowym Atlantyku wyspę Św.
Heleny. Zmarł tam 5 maja 1821 i został pochowany na wyspie.
W latach 1814/15-30 władzę we Francji
sprawowała tzw. Restauracja burbońska (Ludwik XVIII w latach 1814-25 i
Karol X w latach 1825-30). Konserwatywna polityka przyczyniła się do
wybuchu rewolucji roku 1830, zwanej lipcową, która osadziła na tronie
Ludwika Filipa, księcia Orleańskiego.
Ludwik Filip w roku 1840 sprowadził ze Świętej Heleny prochy Napoleona I - tzw. retour des cendres
był gigantyczną celebracją pogrzebową, ale grób cesarza w paryskim
kościele Inwalidów zyskał obecny kształt dopiero w 1861 roku.
W
1848 monarchia lipcowa została obalona przez kolejną rewolucję, która
wyniosła do władzy bratanka Napoleona I, księcia Ludwika Napoleona
Bonaparte. Został on wybrany prezydentem II Republiki, ale w roku 1852
ogłosił się cesarzem Francuzów jako Napoleon III, zapoczątkowując
trwający do 1870 roku i wojny francusko-pruskiej okres II Cesarstwa.








Komentarze
Prześlij komentarz